Kontakt

 

Widzę siebie w ekranie komputera, gdy maciupeńka diodka obok kamerki świeci na przebiało. Staram się być człowiekiem, który jest wart bycia oglądanym i słuchanym. Wiem, że wiele osób spędza ze mną czas, ponieważ chcą, muszą, potrzebują. A ja odnajduję w tym chwile radości, mobilizacji, prawdziwego wzmocnienia. Rozmawiamy, patrząc w okienko, lecz jesteśmy niejednokrotnie w odległości wielu kilometrów od siebie. A jednak wrażenie bliskości trwa i daje radość bycia.

Bądźmy blisko. Patrzmy w oczy - swoje, w oczy kamery, gdziekolwiek. Byleby tylko istniał kontakt. Bądźmy razem. Jak doskonale jest móc rozmawiać.